De val van vijf

De val van vijfDe val van vijf
Geschreven door Pittacus Lore
Series: Lorien Legacy #4
Andere boeken in deze serie: Ik ben nummer vier, De kracht van zes, De opkomst van negen, De wraak van zeven, Het lot van tien, Op leven en dood
Uitgegeven door A.W. Bruna | 19 november 2013
Genres: Fantasy, Young Adult
Pages: 248
Goodreads
five-stars

De Gardes zijn eindelijk herenigd, maar zijn ze wel uit het juiste hout gesneden om de strijd tegen de Mogadoren te winnen? John Smith, Nummer Vier, dacht dat alles zou veranderen zodra ze elkaar hadden gevonden. Ze zouden niet langer hoeven vluchten. Ze zouden de Mogadoren bestrijden. En ze zouden winnen. Maar hij vergiste zich. Na hun confrontatie met de Mogadoorse heerser, waarbij ze bijna werden vernietigd, weten de Gardes dat ze compleet onvoorbereid zijn en ze kansloos zullen worden overtroefd. Nu houden ze zich schuil in het penthouse van Negen in Chicago, waar ze zich beraden op hun volgende zet…

Oepsie… ik had een klein beetje een chaos in mijn hoofd waardoor ik vergat een recensie van De val van vijf te maken. Maar dat geeft niet. Voor mij is De val van vijf wel het minst leuke boek in de serie, hoewel er wel enorm veel gebeurt.

Het begin van  De val van vijf is geweldig. Sam en Zes zitten opgesloten in Dulce, de Mogadoorse legerbasis op aarde. Wanneer Sam een bezoekje krijgt van Setrakus Ra komt er een man die hem helpt te ontsnappen. Deze man is Malcom, Sams vader. Hij krijgt hulp van de Mogadoor Adam. Dat een Mogadoor de Loriers helpt te ontsnappen maakt voor mij het verhaal nog veel leuker. Het is een nieuw idee maar zeker niet verkeerd.

Nummer vijf viel mij heel erg tegen. Hij is heel erg anders dan de andere Loriers. Hij heeft een hele tijd bij Setrakus Ra gezeten en je kan zeggen dat hij team Mogadoor is. Dat is wel een beetje jammer. Voornamelijk omdat de Loriers zo veel sterker beginnen te worden. Maar de erfgaven van Vijf zijn in die zin wel echt ongelooflijk. Jammer dat hij ze niet voor iets goeds gebruikt.

Als je de De val van vijf al gelezen hebt weet je dat het einde eigenlijk best wel moeilijk is. Wat betreft de gebeurtenissen. Hierdoor blijf je de serie maar door lezen. De schrijfstijl van Pittacus Lore is zo dat hij in de laatste vijftig bladzijden de spanning zo op bouwt dat je eigenlijk aan een stuk door wilt lezen. Het einde bevat eigenlijk altijd wel een cliffhanger. En ja eigenlijk vind ik dat best wel leuk.


Geef een reactie

CommentLuv badge