The wrath and the dawn

The wrath and the dawnThe wrath and the dawn Geschreven door Rene Ahdieh
Serie: The wrath and the dawn #1
Uitgegeven door Putnam | 12 mei 2015
Genre: Fantasy, Young Adult
Aantal pagina's: 382
Goodreads
three-stars

sumptuous and epically told love story inspired by A Thousand and One Nights

Every dawn brings horror to a different family in a land ruled by a killer. Khalid, the eighteen-year-old Caliph of Khorasan, takes a new bride each night only to have her executed at sunrise. So it is a suspicious surprise when sixteen-year-old Shahrzad volunteers to marry Khalid. But she does so with a clever plan to stay alive and exact revenge on the Caliph for the murder of her best friend and countless other girls. Shazi's wit and will, indeed, get her through to the dawn that no others have seen, but with a catch . . . she’s falling in love with the very boy who killed her dearest friend.

She discovers that the murderous boy-king is not all that he seems and neither are the deaths of so many girls. Shazi is determined to uncover the reason for the murders and to break the cycle once and for all.

The wrath and the dawn stond al een hele tijd op mijn tbr. Maar ik kwam er eigenlijk nooit aan toe. Elke keer was er wel een excuus om niet te beginnen. Ik heb wel vijf keer het eerste hoofdstuk gelezen maar verder kwam ik nooit. Tot nu. De Caliph van Korosan Khalid heeft elke avond een bruid om haar te laten vermoorden voor zonsopgang. Shazi is de volgende bruid van de Caliph maar ze is vast besloten om Khalid te vermoorden en langer te leven dan tot zonsopgang.

Ik kende voordat ik The wrath and the dawn las het sprookjes duizend en een nacht niet. Tijdens het lezen werd ik er nieuwsgierig naar en zocht ik het op. The wrath and the dawn is een hervertelling van dit sprookjes maar Renee Ahdieh heeft er duidelijk een twist aan gegeven, die ik kan waarderen.

De eerste 250 pagina’s vond ik verschrikkelijk. Ik kwam er echt niet door heen. Ik had best wel veel moeite met Shazi, een van de hoofdpersonages. Ik snapte echt niet waar die hype vandaan kwam, ik zie het echt niet. Naar mijn idee kwam het verhaal maar heel langzaam op gang.

De verhalen van Shazi vond ik daar in tegen wel heerlijk om te lezen. Maar het verhaal erom heen niet. Totdat op een bepaalde moment meer informatie wordt gegeven over Khalid. Op dat moment voelde ik een connectie ontstaan en werd het verhaal interessant. Voor mij was dat het omslagpunt in het verhaal.

Het einde van The wrath and the dawn was geweldig ondanks dat het een beetje gehaast aanvoelde. Ik baalde dat ik dit niet gedurende het hele boek voelde. Maar het gaf mij wel een fijn gevoel. Ik ben eigenlijk wel benieuwd waar het tweede boek in deze tweeluik heen gaat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge