Let’s get personal #2 mijn hersenschudding

Ik kan me er niet heel veel van herinneren, mijn val. Hoe ik er precies aan ben gekomen. Ik weet een ding zeker dit is iets wat ik niemand toewens. Vandaag is dat iets waar ik over wil praten en hoe het nu gaat. 

Wat ik nog weet is dat het ongelooflijk warm was. Als ik ergens niet goed tegen kan is het wel de warmte. Je weet dan nooit wat er kan gebeuren, soms gaat het goed en soms gaat het niet zo goed. Toen ging het niet zo goed, ik viel flauw en raakte toen met mijn hoofd de grond. Wat normaal niet eens zo’n ramp zou zijn behalve nu.

Toen ik bijkwam had ik hoofdpijn dat ik eigenlijk alleen maar op bed wilde gaan liggen en slapen. Ik nam pijnstillers en dacht het gaat wel weer over. Dat ging het ook voor de avond maar de volgende dag kwam het twee keer zo hard terug en ik werd ongelooflijk duizelig. Voor een moment dacht ik dit is het, dit is het einde. Gelukkig was dit niet zo.

Mijn herstel ging ongelooflijk langzaam. De eerste drie dagen lag ik praktisch alleen maar op bed te slapen. Ik kon eigenlijk ook niks anders dan slapen. Wanneer ik naar een scherm keek werden mijn klachten alleen maar erger. Mijn e-reader werd ook al niet geaccepteerd. Ik was eigenlijk best teleurgesteld dat ik niet kon lezen want ik had er eigenlijk wel weer zin in.

Een week na mijn val begon ik weer met lezen. Ik dacht nu kan het wel weer, beste grap ooit want dat kon dus niet. Ik ken zelf rustig aan doen eigenlijk niet, dus ik ging er weer vol tegenaan. Met een beroerd resultaat. Inmiddels doe ik niet meer zo rustig aan, ik werd langzaam gek van alleen maar binnen zitten en niks kunnen doen. Dus ik plande bezoekjes naar buiten, naar de bibliotheek. Ik leende er boeken en ging lezen.

Mijn pogingen om naar buiten te gaan zagen er prachtig uit. Ik had een gigantische blauwe plek op mijn voorhoofd, een joggingsbroek aan en een messy bun op mijn hoofd. Het ergste is, het maakte mij niet eens uit. Ik was blij dat ik buiten was. Maar eigenlijk nog blijer dat ik weer binnen was en op de bank kon uitrusten.

Nog steeds heb ik concentratie problemen en is mijn geheugen een ramp. Als je aan mij vraagt welke dag van de week het is weet ik het nog steeds niet. Wat ik vanochtend at? Geen idee. Allemaal van dat soort kleine dingen, maar dat heeft tijd nodig. Lezen is nog steeds een uitdaging. Voornamelijk omdat ik mij niet langer dan een kwartier ergens op kan focussen. Ik ben in ieder geval blij dat ik nog twee weken vakantie heb om bij te komen, want echt uitgerust ben ik niet.

Heb jij wel eens een hersenschudding gehad?

Een gedachte over “Let’s get personal #2 mijn hersenschudding

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge