Obsidio

ObsidioObsidio Geschreven door Amie Kaufman, Jay Kristoff
Serie: The illuminae files #3
Uitgegeven door Knopf | 13 maart 2018
Genre: Science fiction, Young Adult
Aantal pagina's: 615
Goodreads
five-stars

Kady, Ezra, Hanna, and Nik narrowly escaped with their lives from the attacks on Heimdall station and now find themselves crammed with 2,000 refugees on the container ship, Mao. With the jump station destroyed and their resources scarce, the only option is to return to Kerenza—but who knows what they'll find seven months after the invasion?

Meanwhile, Kady's cousin, Asha, survived the initial BeiTech assault and has joined Kerenza's ragtag underground resistance. When Rhys—an old flame from Asha's past—reappears on Kerenza, the two find themselves on opposite sides of the conflict.

With time running out, a final battle will be waged on land and in space, heroes will fall, and hearts will be broken.

The illuminae files is een van de tofste science fiction series die ik ken. Hoewel ik niet heel veel science fiction lees en meer fantasy is dat niet heel moeilijk. Obsidio is de spannende ontknoping van deze serie.

Weet je nog het einde van Gemina? Ja daar ben ik nog steeds niet helemaal overheen. Obsidio gaat verder waar Gemina gebleven is. De personages van Gemina en Illuminae komen samen in Obsidio met een doel, Bei Tech stoppen en vernietigen.

Vanaf het eerste moment zat ik al van oh mijn god ik hou van deze serie en een beetje ik hoop dat Obsidio de serie niet verpest. Maar gelukkig is dat laatste niet gebeurd. Anders had ik best wel hard zitten huilen, ik kan niet ontkennen dat ik dat nu ook niet gedaan heb.

Ik wil iets over de personages zeggen maar de enige waar ik aan kan denken is AIDEN, als je de computer als een personage kan zien. Ik heb best wel een zwak voor AIDEN en in Obsidio was hij / het weer geweldig.

Het voelt alsof Amie Kaufman en Jay Kristof zich hebben overtroffen met Obsidio. Elke  bladzijde was weer beter dan de vorige. Daarnaast zaten er best wel toffe referenties in, die naar andere auteurs is toch wel mijn favoriet. En dan de illustraties, die vond ik toffer dan uit de vorige twee boeken.

Ik ben toch wel een beetje bedroefd omdat deze fantastische serie nu tot een einde gekomen is.  Ik heb best vaak moeten huilen , ik heb gelachen maar ik heb vooral heel erg genoten. Die 615 voelde als 300 pagina’s en ik las Obsidio als een trein.  Nu is het wachten op Godsgraf (Jay Kristoff, Nevernight #2) en moet ik een boek van Amie Kaufman eens gaan lezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge