67 seconden

67 seconden67 seconden Geschreven door Jason Reynolds
Uitgegeven door Blossom Books | 12 september 2018
Genre: Contemporary, Young Adult
Aantal pagina's: 304
Goodreads
five-stars

Zestig seconden. Zeven verdiepingen. Drie regels. Een wapen.
Will staat 67 seconden in de lift naar beneden, met in zijn broekband een pistool. Zijn broer Shawn is vermoord, en Will weet wat er van hem verwacht wordt.

Niet snitchen. Niet huilen. Wraak.

Ik was van te voren niet super erg gehyped om 67 seconden. Ja ik had er zin in, het boek stond in de preorder. Maar toen ie thuis aan kwam en ik erin keek was ik verkocht. Ik moest er direct aan beginnen en het in een ruk uitlezen.

Dat in een ruk uitlezen is niet gelukt. Ik ben diezelfde avond nog met het boek op mijn neus in slaap gevallen. Niet omdat het saai was maar omdat ik zo ongelooflijk moe ben. Mijn tip als je 67 seconden in huis hebt: begin er direct aan en maak daar ook de tijd voor.

Drie regels: niet huilen, niet snitchen, wraak dat is eigenlijk waar het hele verhaal om draait. De mooie poëtische woorden van Jason Reynolds willen zo het verhaal van Will vertellen. Will zag zijn broer doodgeschoten worden en volgt de regels. Hij pakt zijn gewaar en volgt regel drie, wraak.

Gedurende zijn bezoek aan de lift komen er zes gasten in de lift. Elk van deze gasten heeft zijn of haar verhaal te vertellen. Ik dacht in eerste instantie wat de hel is dit nou weer. Maar op het einde wordt alles logisch en denk je hier is goed over na gedacht.

De woorden van Jason Reynolds in 67 seconden voelen poëtisch aan. Het voelt alsof je een groot gedicht aan het lezen bent. Na elk woord wil je weer door met de volgende. Elk woord opzich heeft een betekenis, een krachtige betekenis. Tijdens het lezen van 67 seconden kreeg ik kippenvel. De woorden zorgde ervoor dat ik kippenvel kreeg, een brok in mijn keel. Hoe verder ik kwam, hoe hoger mijn hartslag werd. Ik was benieuwd naar het einde. Wat zou er gebeuren als de liftdeuren open gingen?

En toen was het boek uit. Mijn hartslag zakte langzaam maar zeker. Ik besefte wat ik gelezen had. Mijn brok in mijn keel werd groter en tranen prikte achter mijn ogen.  Het was uit, klaar. Ik kon het nog niet beseffen, behalve dat het boek ronduit geweldig was.

67 seconden is voor mij het eerste boek dat ik van Jason Reynolds lees maar zeker niet het laatste. Ik hoop zo dat uitgeverij Blossom Books meer van hem gaat uit geven, ik wil meer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge