Zilvergaren

ZilvergarenZilvergaren Geschreven door Naomi Novik
Uitgegeven door Luitingh-Sijthoff | 18 september 2018
Genre: Fantasy
Aantal pagina's: 352
Goodreads
three-half-stars

Zilvergaren is de nieuwe roman van Ontworteld auteur Naomi Novik. Een sprookjesachtige hervertelling van de klassieker Repelsteeltje.

Miryem stamt af van een lange lijn van geldschieters... Helaas is haar vader daar niet zo goed in. Hij heeft het familiefortuin, waaronder de bruidsschat van Miryems moeder, bijna volledig uitgeleend. Bovendien heeft haar vader er moeite mee om het geld weer te innen, waardoor het gezin in bittere armoede leeft.

Miryem besluit zelf de touwtjes in handen te nemen en gaat op pad om het geld op te halen dat de dorpelingen haar familie verschuldigd zijn.

Als haar grootvader haar vervolgens een zak met stuivers leent, brengt ze die gevuld met zilvergeld terug, om het in te wisselen voor gouden munten. Maar haar talent om van zilver goud te maken levert Miryem meer problemen op dan haar lief is - zeker als ze te maken krijgt met de kwaadaardige wezens die rondspoken in het woud. Hun koning heeft kennis genomen van haar reputatie, en die reputatie wil hij uitbuiten om redenen die Miryem een raadsel zijn.

Ontworteld van Naomi Novik is toch nog een van de leukere fantasy boeken die ik ooit gelezen heb. Deze fantasy over draken sprak mij meteen aan. Toen ik erachter kwam dat zij met een nieuw boek zou komen, Zilvergaren, was ik meteen verkocht. Ik moest en zou deze ook lezen.

Miryem’s familie lenen hun geld uit aan andere mensen. Maar door haar vader leven ze nu in armoede. Miryem besluit om hier een einde aan te maken en hun geld op te eisen. Maar het gerucht gaat dat de Staryk de rijke mensen aanvallen. Ze komen ook naar Miryem alleen dan voor een andere reden.

Zilvergaren is een hervertelling van Repelsteeltje. Het oude sprookje ken ik zelf niet heel erg goed maar dat mocht de pret niet drukken. Na een klein vooronderzoek stortte ik mij in het boek. Eigenlijk vol met hoge verwachtingen.

Zilvergaren focust zich vooral op drie vrouwen in het verhaal: Miryem, Irina en Wanda. De levens van deze drie vrouwen zijn op een bepaalde manier in het verhaal met elkaar verweven. Deze drie perspectieven komen ook het meeste aan bod. Zelf vond ik het begin van Miryems verhaal en Irina’s verhaal het leukste om te lezen.

Het klinkt misschien heel raar maar ik vloog echt door de eerste vijftig pagina’s heen. Ik had verwacht dat Zilvergaren langzaam zou beginnen maar dat was voor mij niet het geval. Ik was hyped om Zilvergaren te lezen. Maar ongeveer na tweehonderd pagina’s was dat gevoel weg. Voor mijn gevoel werd het verhaal heel erg langdradig. Het duurde gewoon heel lang voordat er iets gebeurde en ik verloor mijn aandacht.

Maar dat was niks in vergelijking met de laatste honderd pagina’s. Ik was bijna zover om het boek niet uit te lezen en een DNF (did not finish) recensie te schrijven. Maar ik zette toch door. Die laatste honderd pagina’s waren voor mij zeker overbodig.

Ik kijk terug op Zilvergaren met gemengde gevoelens. Ik vond de eerste helft van het verhaal ronduit geweldig. Er hing een beetje een creepy sfeer, maar daar hou ik zelf wel van. Ik had gehoopt dat het hele boek zo zou zijn maar helaas.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge