Een bijna eindeloze afstand

Een bijna eindeloze afstandEen bijna eindeloze afstand Geschreven door Tahereh Mafi
Uitgegeven door Blossom Books | 20 oktober 2018
Genre: Contemporary, Young Adult
Aantal pagina's: 272
Goodreads
four-stars

Shirin is het zat om altijd maar aangestaard, beledigd of zelfs aangevallen te worden. Ze is niet meer verbaasd dat mensen vreselijk kunnen zijn, alleen maar vanwege haar afkomst, religie en de hijab die ze draagt. Ze is er klaar mee dat mensen haar niet zien om wie ze is, maar altijd direct een oordeel klaar hebben, en denken te weten wat ze denkt of voelt.

Het is 2002, een jaar na de aanslagen van elf september in New York, en het is een heftige en verwarrende tijd. Shirin sluit iedereen buiten, en verliest zichzelf in muziek en breakdance. Ocean James is de eerste persoon in tijden die haar echt lijkt te willen leren kennen, maar ze komen uit twee schijnbaar onverenigbare werelden. En Shirin heeft de muur om zich heen zo zorgvuldig opgebouwd dat ze niet weet of ze wel in staat is om hem af te breken.

Tahereh Mafi is een auteur waarvan ik weet dat zij geweldig kan schrijven. Daar twijfel ik op dit moment niet meer aan. Vol goede moed begon ik aan Een bijna eindeloze afstand, gewoon weg omdat ik nieuwsgierig was naar het verhaal.

Shirin verhuist vaak van stad naar stad en verblijft daardoor niet lang op een plaats. Ze komt weer op een nieuwe middelbare school en ontmoet Ocean, de eerste persoon die in lange tijd echt moeite doet om haar te leren kennen. Maar Shirin weet zich geen raad en blijft Ocean buiten sluiten. Maar hoe lang kan ze dat volhouden?

Voor mij waren de eerste tachtig bladzijden slopend. Ik vond er helemaal niks aan. Op dat moment overwoog ik om te stoppen met lezen puur omdat ik het drie keer niks vond. Ik irriteerde mij aan Shirin, de manier waarop zij iedereen buiten sloot. Waarop zij Ocean keer op keer afwees en gewoon weg bot was. Nee ik vond het drie keer niks.

Maar er kwam een keerpunt. Ik kreeg door dat het verhaal niet om het plot ging. Het verhaal van Een bijna eindeloze afstand gaat voornamelijk over de ontwikkelingen die Shirin door maakt. Hoe zij daar sterker van wordt. Vanaf dat moment ging ik gewoon weg houden van Een bijna eindeloze afstand.

Een bijna eindeloze afstand was voor mij een tenenkrommend boek. Tahereh Mafi benadrukt de vooroordelen over moslims en de Islam. Voornamelijk over hoe na 9/11 de angst toe nam. Het deed mij pijn om te lezen. Ik zat namelijk meerdere keren met tranen in mijn ogen te lezen. Puur omdat alle acties en alles wat gezegd werd pijnlijk moet zijn geweest.

Maar buiten het racisme is Een bijna eindeloze afstand ook een hartverwarmend boek. Het liefdesverhaal is zo ontzettend lief, ik kreeg er een warm gevoel van vanbinnen. Die mix tussen haat en liefde maakt Een bijna eindeloze afstand zo ontzettend goed. Het moet voor veel jongeren een herkenbaar verhaal zijn. Alleen daarom al verdient Een bijna eindeloze afstand het om gelezen te worden.

Een bijna eindeloze afstand is fictie maar gedeeltelijk gebaseerd op eigen ervaringen van Tahereh Mafi. Daardoor voelt het verhaal heel erg waarheidsgetrouw aan. Het leek voor mij meer alsof ik een biografie van Mafi zat te lezen dan dat het fictie was.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge