Godsgraf

GodsgrafGodsgraf Geschreven door Jay Kristoff
Serie: Nevernight #2
Uitgegeven door Luitingh-Sijthoff | 8 januari 2019
Genre: Fantasy
Aantal pagina's: 652
Goodreads
five-stars

Mia Corvere, vernietiger van keizerrijken, heeft haar plek gevonden onder de Klingen van Onze Vrouwe van Gezegende Moord, maar velen binnen de congregatie van de Rode Kerk vinden dat ze die niet verdient.

Haar positie is onzeker, en ze is nog altijd geen stap dichter bij de wraak die ze wil nemen na de brute dood van haar familie. Maar na een fatale confrontatie met een oude vijand begint Mia te vermoeden dat de Rode Kerk zo haar eigen motieven heeft.

Als vervolgens bekend wordt dat Consul Scaeva en Kardinaal Duomo de afsluiting van de grote spelen in Godsgraf zullen bezoeken, trotseert Mia de Kerk en verkoopt ze zichzelf als slaaf, zodat ze wraak kan nemen. Een belofte die ze zichzelf maakte op de dag dat ze alles verloor.
Op het zand van de arena vindt Mia nieuwe bondgenoten en bittere rivalen, en rijzen er meer vragen over haar rare verwantschap met de schaduwen. Als de complotten zich ontvouwen, de geheimen worden onthuld en het aantal doden blijft oplopen tussen de muren van het collegium, wordt Mia gedwongen te kiezen tussen loyaliteit en haar dorst naar wraak.

Ik denk dat ik zonder aarzeling kan zeggen dat Jay Kristoff een van de tofste fantasy auteurs is die ik ken. Ik las eerder al The Illuminae Files voordat ik aan zijn andere serie begon. Nimmernacht was wat mij betreft een groot succes en ik keek meteen al uit naar het vervolg: Godsgraf.

Het verhaal van Mia gaat verder. Ze heeft maar een missie: mee doen aan de gladiator spelen in Godsgraf. De weg die zij daarvoor moet wandelen is gruwelijk. Eentje die je niet zomaar bedenkt. Maar Mia doet het met een reden: ze wilt wraak. Samen met de Niet-Kat gaat zij de uitdaging aan.

Ik weet dat ik overwegend Young Adult lezen maar ik zou Godsgraf niet onder YA plaatsen. Het is zeker niet geschikt voor de jonge en gevoelige lezers. Want holy shit Mia Covere is een partij grof. Maar  stiekem vind ik dat juist wel tof. Daarnaast word er meer gemoord in Godsgraf dan in een gemiddeld horror verhaal. Ik stoor mij daar juist niet aan, mede omdat Mia gewoon een badass personage is. Alles hoort gewoon weg zoals het is.

Godsgraf is zoals een vervolg moet zijn. De personages zijn nog even bad ass als in het eerste boek. Het verhaal is aantrekkelijk geschreven en vanaf het begin tot het einde spannend. Met Godsgraf weet Jay Kristoff je elke pagina weer te verassen.

Het verhaal begint met twee verhaallijnen. Het heden en het verleden. Ik vind de manier waarop dit aangepakt is geweldig. Het maakt mij nieuwsgierig wanneer ik in het heden lees terwijl het verleden een beetje toelichting geeft over waarom het heden zo is. Het verhaal van zowel het heden als het verleden is aantrekkelijk en spannend geschreven waardoor ik zo door deze dikke pil heen vloog.

Net als met Nimmernacht laat je echt niet afschrikken door het formaat van dit boek. Want ik merkte het niet eens. Mede doordat er veel voetnoten in zitten. Ik heb de voetnoten overigens over geslagen. Ik ben overigens wel benieuwd of het derde boek in de serie ook zo dik word en wanneer die gaat verschijnen. Ik kijk er nu al naar uit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge